ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟

در این مقاله به بررسی اینکه ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ می‌پردازیم. ایمپلنت دندان یکی از بهترین گزینه‌هایی است که از آن برای جایگزین کردن دندان‌های از دست رفته استفاده می‌کنند. ایمپلنت را جراح متخصص فک صورت انجام می‌دهد. البته برای جایگزین کردن دندان‌های از دست رفته روش‌های دیگری مثل گذاشتن دندان مصنوعی یا بریج کردن وجود دارند که مزیت‌های کاشت ایمپلنت نسبت به سایر روش‌ها بیشتر است. برای مثال اگر از دندان مصنوعی استفاده کنید، پس از مدتی دندان‌های شما دچار تحلیل استخوان و لثه می‌شوند. برای بریج هم باید دندان‌های کناری تراش بخورند. بنابراین اگر واجد شرایط باشید، ایمپلنت کم عارضه ترین درمان محسوب می‌شود‌. انواع ایمپلنت عبارتند از: ایمپلنت با پانچ، ایمپلنت با لیزر، ایمپلنت با پودر استخوان و ایمپلنت با چسب. در ادامه راجع به جنس ایمپلنت‌ دندان صحبت خواهیم کرد. 

جنس ایمپلنت دندان چیست؟ 

جنس ایمپلنت دندان ممکن است از تیتانیوم یا زیرکونیوم باشد. البته قدیمی‌ترین و رایج‌ترین جنس ایمپلنت تیتانیوم است و منظور آلیاژهای تیتانیوم بوده که با بدن انسان سازگاری دارند. استخوان فک بدون هیچ گونه مشکلی می‌تواند کنار تیتانیوم رشد کند. با این حال زیرکونیوم ماده جدیدی است که این روزها وارد صنعت دندانپزشکی شده و مشکل آلرژی به فلز را حل کرده است. این ماده جنس سخت و محکمی دارد و جای هیچ گونه نگرانی برای پیوند آن با استخوان فک نیست. این ایمپلنت‌ها کمتر دچار ساییدگی می‌شوند و در مقایسه با تیتانیوم مستحکم‌تر هم هستند. البته به دلیل جدید بودن ورود این ماده به صنعت دندانپزشکی آزمایشات و تحقیقات کمتری روی زیرکونیوم نسبت به تیتانیوم در ایمپلنت دندان انجام شده است. 

ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ 

شاید برای شما هم سوال باشد که ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ در پاسخ باید شرایط مختلفی را متصور شویم. برای مثال گاهی فرد به دنبال از دست دادن یک دندان ایمپلنت انجام می‌دهد. گاهی اوقات هم پوسیدگی عمیق و زیر لثه است. در این شرایط ممکن است تاج با ترمیم یا روکش بازسازی نشود. اینجا ایمپلنت توصیه می‌شود. در مواردی تحلیل استخوان و لثه به قدری شدید است که امکان نگهداری دندان نیست. دندانپزشک ابتدا تراکم استخوان را با روش‌های درمانی دیگر ایجاد می‌کند و سپس ایمپلنت انجام می‌دهد. 

در برخی مواقع ریشه دندان به طور مکرر عفونت می‌کند و ملتهب می‌شود. در این حالت درمان ریشه هم جواب نمی‌دهد و سرانجام کار به ایمپلنت ختم می‌شود. بعضی وقت‌ها روکش‌های قدیمی دندان می‌افتند و امکان چسباندن دوباره یا قالب گیری آن‌ها وجود ندارد؛ چون خود دندان زیری پوسیده شده است و دندانپزشک تشخیص می‌دهد که امکان روکش کردن مجدد وجود ندارد. باز هم ایمپلنت به داد بیمار می‌رسد. در شرایطی شاهد این هستیم که دندان‌های سالم بیمار به دلایل مختلفی مثل التهاب لثه لق شده باشند و حتی پیوند لثه هم مشکل را حل نکند. راه حل نهایی این است که ابتدا دندان لق کشیده شده و سپس نصب ایمپلنت انجام پذیرد. 

بعد از ایمپلنت چه مراقبت‌هایی لازم است؟

فهمیدیم که ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ هم‌چنین طی چه مراحلی و چگونه انجام می‌شود؟ حال برای اینکه نتیجه بهتری برای بیمار حاصل شود، انجام دادن یکسری مراقبت‌ها لازم است. بعد از کاشت ایمپلنت دندان بیمار باید حداقل تا یک هفته از غذاهای نرم و سبک استفاده کند. هنگام مسواک زدن هم مراقبت لازم است تا بخیه‌ها دچار آسیب و خونریزی نشوند. برای مسواک زدن بهتر است از مسواک‌های نرم استفاده شود. بعد از خوردن غذا مطلوب است دهان با محلول آب و نمک شست و شو داده شود. برخی تنقلات مثل انواع تافی‌ها، آبنبات، میوه خشک، دسرها، مواد خوراکی یخی، هویج و… که حالت سفت و چسبنده دارند، به ایمپلنت دندان آسیب می‌زنند. 

بنابراین تا جایی که ممکن است مصرف اقلام مذکور را پس از ایمپلنت به حداقل برسانید. یکی از مراقبت‌های مهمی که بعد از ایمپلنت توصیه می‌کنیم، استفاده از نخ دندان برای پیشگیری از عفونت است. هم‌چنین مصرف الکل و دخانیات مخصوصا چند ماه اول کاشت ایمپلنت بسیار آسیب زننده است. با مصرف الکل و سیگار در بهبود زخم و جوش خوردن ایمپلنت با دندان اختلال ایجاد می‌شود. بهتر است مراجعه مکرر به دندانپزشک و عکسبرداری به طور منظم انجام شود تا از مشکلات احتمالی جلوگیری به عمل آید. 

چه افرادی نمی‌توانند ایمپلنت کنند؟ 

قبلا راجع به اینکه ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ صحبت کردیم. در ادامه می‌خواهیم در مورد افرادی که نمی‌توانند ایمپلنت کنند توضیحاتی ارائه دهیم. یکی از محدودیت‌هایی که بر سر راه ایمپلنت دندان وجود دارد، سن است. افرادی که سن آن‌ها زیر ۱۸ سال است به دلیل عدم رشد کامل استخوان فک، بهتر است ایمپلنت دندان انجام ندهند. زنان باردار نیز به دلیل مخاطراتی که ممکن است برای جنین ایجاد شود، نباید ایمپلنت کنند. دیابت هم مورد دیگری است که اگر به صورت کنترل نشده باشد، برای بیمار خطرناک است‌. این افراد ممکن است دچار عفونت شوند و زخم آن‌ها نیز خیلی دیر بهبود پیدا کند. علاوه بر این موارد اگر کسی بیماری لثه دارد و این بیماری را کنترل یا درمان نکرده باشد، نباید ایمپلنت انجام دهد. کسانی که پرتو درمانی انجام می‌دهند، امکان انجام ایمپلنت را ندارند. 

بیماری‌های خود ایمنی و ضعف سیستم ایمنی از سایر مواردی هستند که مانع انجام کار ایمپلنت و نتیجه بخش بودن آن می‌شوند. اگر سیستم ایمنی بدن فرد ضعیف باشد و عفونت شدید شود، درمان با شکست مواجه خواهد شد. هم‌چنین پوکی استخوان هم می‌تواند در جوش خوردن ایمپلنت درون استخوان مشکل ایجاد کند. علاوه بر موارد مذکور کسانی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نمی‌کنند، انجام ایمپلنت برایشان با ریسک عفونت و… همراه است. بهتر است در زمان جوش خوردن پایه ایمپلنت و استخوان رعایت بهداشت جدی‌تر گرفته شود. بنابراین همه مواردی که به آن‌ها اشاره کردیم باید تحت کنترل دقیق پزشک باشند تا عوارض و خطراتی در آینده برای فرد ایجاد نشود. 

مراحل ایمپلنت دندان چیست؟

در قسمت آخر مقاله ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟ به بررسی مراحل کاشت ایمپلنت دندان می‌پردازیم. در گام اول فرد باید توسط دندانپزشک معاینه و شرایط لثه و استخوان او در عکس رادیوگرافی بررسی شود. در مرحله بعد باید دندان‌های آسیب دیده و فرسوده کشیده شوند. اگر فاصله بین کشیدن دندان و نصب پایه بیشتر از ۷۵ روز شود، ممکن است نیاز به بازسازی استخوان از طریق لیفت سینوس یا پیوند استخوان باشد. البته این مرحله برای کسانی که فاصله بین کشیدن دندان و نصب پایه را رعایت کرده باشند، وجود ندارد. در هر حال پس از مراحل مذکور، پایه ایمپلنت طی عملیات جراحی داخل استخوان فک قرار می‌گیرد. این مرحله حساسیت بسیار بالایی دارد؛ زیرا اگر با مهارت انجام نشود به لثه و دندان‌های اطراف آسیب وارد می‌کند. بعد از نصب پایه، آشکارسازی و قالب گیری صورت می‌گیرد. 

پس از اندازه گیری فک و زاویه دندان‌ها روکش مناسبی که هچ لغزشی نداشته باشد و به صورت فیکس قرار گیرد، ساخته می‌شود. بعد از آماده شدن روکش، آن را روی ایمپلنت قرار می‌دهند تا از نظر ظاهری شبیه به دندان طبیعی شود‌. در مورد مراحل ایمپلنت به اختصار توضیح دادیم‌. اما همه چیز به سرعتی که مطرح کردیم، اتفاق نمی‌افتد‌. این کار زمان‌بر است. برای مثال ابتدا یک جلسه باید برای کشیدن دندان به دندانپزشک مراجعه کنید. سپس نهایتا تا ۷۵ روز بعد نصب پایه انجام می‌شود. بعد از نصب پایه برای جوش خوردن ایمپلنت با فک بین ۳ الی ۲۰ هفته زمان لازم است. هم‌چنین بعد از جوش خوردن پایه تاج موقت قرار می‌گیرد. ۴ الی ۶ هفته هم در این مرحله زمان می‌خواهیم تا بستر قرار گرفتن تاج دائمی ایجاد شود. به طور کلی چیزی حدود ۲۷ هفته را برای این کار در نظر داشته باشید.